Sen Neymişsin be abi ?!
çocukluğumdan kalan bir şarkı sözü ‘sen neymişsin be abi’ şimdilerde kulağımda çınlamaya devam ediyor..
çevreme baktıkça çoğu insanın mutluluk sebebinin bir başkasının mutsuzluğu olduğunu gözlemliyorum.İşe girememiş birisi”ama x kişi hala 3.sınıfta” diyerek perçinliyor mutluluğunu..yada başarılı birisine ‘ama evli değil, hayatı bomboş’ diyip yaftalayabiliyor..hiç düşünmüyor o insanın nelere sahip olduğunu..demek ki acizlikleri görmek daha faydalı geliyor o an için…
oysa irdelesek biraz, sizin özendiğiniz ne cevherler gizli o kişiliklerde…
an geliyor ki aslında hiç değer vermediğimiz insanların yardımlarını görüyoruz,tabi gözümüzde büyüttüğümüz insanların aslında sadece o büyüttüklerimizden ibaret oluşu da ayrı bir yazı konusu…
okuduğum bir kitap ‘insanları küçük görmeyin, olduğunuzun en iyisi olmak sizi mutlu eder’ diyordu..en iyi gazete dağıtıcısı,top toplayıcısı yada doktor..önemli olan hayatta ‘oldum’ diyebilmek…
peki biz insanlara böyle bakıyor muyuz?
başarısızlıkları görüp küçümsemek yerine güzel yanlarını kıstas alabiliyor muyuz insanların ?
evet belki şivesi bozuk ama o aksanda en düzgün konuşan, o kişi olamaz mı? saçlarının rengi bizce çok çirkin olan o kişi, ağladığınızda yanınızdaysa eğer?
peki o hala 3.sınıfta olan kişinin sizin kadar bilgisi olmadığının garantisi?…
