Evren Elif Kuyu

bak bu izler kalıcı, bıçaklar vardı sineme..

Dayanır canım acılara, söylemeyin anneme. 
İzlerimdir gizlerim, yalnızken onları izlerim. 
Hepsi birini canlandırır, ben öldürürüm. 
İzlerime bakmayı sürdürürüm, 
Kendimi hatalarıma güldürürüm, 
Umutsuzluk çerağını söndürürüm, 
Dehh düldülüm dehhh !

yolun açık olsun yolun 
Öt bülbülüm, duyulsun o güzel tonun 
Yıllarımı paylaşan derince izler, beni izler, 
Onları bir görseydiler, solardı benizler, 
Ağlamaktan susuz kalırdı denizler, 
Eskideki ahmaklıklarım, geleceğimi temizler… 
Çorbamın tuzu biberi şaşkın, kaşıktan habersiz, 
Bak bir aşık gömülür kefensiz. 
Ölümden hızlı kaçar zaman sabırsız 
Kimse değil ölümsüz herkes izli, kimse değil izsiz.

 herkes ıssız! 

Yaralara bak, bu birinin değil birilerinin 
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin 
Hepimizin izi, bir dizi… 


Sahte kahkahaların ortasında kalmışam 
Soğuk tiplerden nezle kapmışam 
Bende onlar kadar kaypak olmuşam 
Tamam sen konuş ben susam 
Söylediklerim büyük amma, boyum bir tutam 
Çift taraflı testere, kestikçe artar debdebe 
Düzlük olur ama engebe ,sen karışma dengeme 
Bir gün izlerim geçer deme!

 izlerin izler seni 
Her gün her sene.. yeni izler bırakırsın yine 
İçlerinde başlayıp gözlerinde sonlanıyor, ateş 
Bilsen ne musibetlerim var ne nasihatlarım 
Ne görmüşlüklerim var yok hiç görmemişliğim 
Kimin için sade sesim bir kısar bir açarlar 
Değerime paha biçerler bir biçer bir döverler 
Bir hiçi böyle gömerler düşün ne yapar Aliler Ömerler 
Biz ne yaptık böyle be beyler 
Boş iş boş şeyler, 
Bir şeyler bir şeyler… 

Şu yaralara bak, bu birinin değil birilerinin 
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin 
Hepimizin izi, bir dizi….