Evren Elif Kuyu

farklı ortamlarda,aynı konular konuşuluyor kimi zaman.

”Sivrilememek”

Bahsettiğim şey;fark oluşturmaktan ziyade,Göze batacak kadar net olabilmek.Savunduğunuz tezin arkasını kollamak her ortamda.

iş kaygısından,çevre kaygısından yeterince özgür duramıyor,hatta bazen çok önem verdiğimiz detayların çiğnenmesine bile göz yummak zorunda kalıyoruz…

Google sayesinde tam aradığım gibi bir görsel buldum.Apartman aidatını ödemeyen bir kişinin mevcut durumu gördüğünüz.ama sanki düşündüklerimin somut hali.

İşte bizim en büyük korkumuz! ”hemen fark edilmek’’ üstelik tek başına kalmak,çoğunluğun arasında…Eğer boyalı katlardan birisinde olsaydık,sorun yoktu kimse için^^çoğunluk içinde kimse sizi fark etmez,etse bile güç sizden yana: )

istediğınız kadar uç noktalarda durabilirsiniz.Ama ya başka bir daire’ye taşınınca…?

Neticede;yeşil olsan kırmızılarda göze batarsın.Siyah olsan, beyazların içinde…Rengin belliyse…

yok mu bunun ayarı*

uzmanlar üzerinde çalışadursunlar,biz bindiğimiz arabanın türküsünü bağırmasak da mırıldanmaya devam edelim…

öyle ya;

 iş..aş..