gülümsemek lazım: )
bazen Fransız filmlerindeki kızlar gibi olmak,öyle yaşamak istiyorum…
Asıl çocuk yıllar sonra çıksa bile..onca yıl uğraştığın işini kaybetsen bile…gülümseyebilmek..
mazgalların üzerinden ıslak çalarak yürümek..ve beni ağlatan film bir anda kahkahalara dönüşünce şirin köpeğimle..gazete okumalıyım doyasıya..ve bilmediğim bir durakta inip yürümeliyim keyifle..boyum yeterince uzun,gözlerim yeterince yeşil….makyajsız,çikolataya indekssiz aynaya mahkum olmayan bir yüz…
gülümsemek lazım her sabah kahve aldığım siyahi kadın’a..”Aşıkmısın ha?’ demeli bıraktığım bahşiş için…: )
kasabanın yakışıklı kırklı yaşlardaki şerif’i ve onun çalışkan oğlu ile günaydınlaşmalıyım sonra…
her aradığımda gülümseyen ve koşa koşa gelecek kız arkadaşımın rengarenk çoraplarına gülümsemeliyim: )
ve yetmiş yaş üzeri komşuma uğradığımda bana sütle büyük kurabiyelerden ikram ettiğinde…
bazen fransız filmlerinde olduğu gibi filmin başını sonunu karıştırmak istiyorum..amaçsızca bitirmek hikayeyi…
bazen olmak istiyorum olduğumdan başkası…bir hikayeye yan oyuncu olarak girmek,esas kız olarak kalmak: )…
Bu hayallere de gülümsemek lazım…
zira yapacak başka bir şey yok….: )))
