Evren Elif Kuyu

osmanlı’da çok güzel bir adet varmış dostlar..

Ramazan geldiğinde dönemin zenginleri daha önce gitmedikleri,tanınmadıkları semtlere,mahallelere uğrar..boş bir anında bakkalar’a dükkanlar’a girer ve ”zilmem defteri var mı?” diye sorarmış.Bu bizim bugun ‘borç defteri”yada veresiye defteri dediğimiz şey..

kimin ne kadar borcu olduğunu sormadan rast gele baştan,ortadan,sondan bir sayfa söyler ve hesap etmesini ister..ödermiş..

ne bu sevabı işleyen kimin borcunu ödediğini bilir,ne de borcu ödenen ihtiyaç sahibi kimin bu sevaba girdiğini bilirmiş..o zaman iyilik yapanların tek beklentisi şüphesiz Allah rızasıymış..

bugün baktığımızda ne kadar ileride olduğumuzu sansak bile  aslında ne kadar geri de olduğumuzu görmemize yeter bir adet bu sanırım…